վերապատրաստվելու կարևորության մասին

Գիտակրթական ոլորտում սկսել եմ դասավանդել ու դասախոսել ճիշտ 2009 թվականի ձմռանը ու հիմա, փաստորեն, արդեն ութերորդ տարին է։
Սկսել եմ թուրքերենից, հետո դրան ավելացել է ադրբեջաներենը, Թուրքիայի պատմությունը, Մերձավոր Արևելքի պատմությունը, իսկ Պետերբուրգ գալուց հետո՝ նաև հայերենն ու հայագիտությունը, և ամենավերջինը՝ Մերձավոր Արևելքի քաղաքական ու մշակութային մարդաբանությունը։
Երբեմն թվում է, որ դե ամեն բան մշակված է ու պետք է մտնել լսարան, ամեն տարի նույն բաները նույն կերպ ասել, ու դա բավական է, որ կրթության մեխանիզմն աշխատի։
Բայց չէ, էդպես չէ։
Վերապատրաստում երևույթը շատ կարևոր է, ինքնազարգացումն՝ առավել ևս։
Վերջերս իմ ուսանողներից մեկին՝ Լիզա Կոբզարին, ով օտար լեզվի մեթոդաբանության մասնագետ է (գիտությունների թեկնածու), խնդրեցի, որ ինքն ինձ հետ մեկ-երկու դաս անցկացնի։ Դասերը վերածվեցին իսկական վերապատրաստման ու արդյունքում աշակերտի պես մի քանի էջ նշումներ արեցի տետրիս մեջ, որոնք արդեն օգտագործում եմ դասավանդման ընթացքում։
Ասածս ինչ է՝ պետք է անընդհատ ծանոթանալ, կարդալ, որ կատարելագործես ու կատարելագործվես։ Էդ վերապատրաստում երևույթը շատ կարևոր է։

հ.գ. Շնորհակալություն Լիզային։

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s